وَنَأى عَنِ الْجَزاءِ امَدُها ، وَتَفاوَتَ عَنِ و بخاطر گستردگى در بستر زمان هرگز قابل جبران نيست . و انتهاى آن الْادْراكِ ابَدُها ، وَنَدَبَهُمْ « 1 » لِاسْتِزادَتِها از ادراك انسان‌ها خارج است . بندگان را براى افزايش و استمرار اين مواهب بِالشُّكْرِ لِاتِّصالِها وَاسْتَحْمَدَ الَى الْخَلائِقِ به شكر خويش فراخوانده . و خلايق را براى تكميل آن به ستايش خود دعوت بِاجْزالِها ، وَثَنّى بِالنَّدْبِ الى امْثالِها . نموده . و آنان را براى بدست آوردن همانند آنها تشويق فرموده . وَاشْهَدُ انْ لا الهَ الَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لا شريكَ و من شهادت مىدهم كه معبودى جز خداوند يكتا نيست . بى مثال است ، و شريك و مانند لَهُ ، كَلِمَةٌ جَعَلَ الْاخْلاصَ تَأْويلَها ندارد . اين سخنى است كه روح آن اخلاص است ،

--> ( 1 ) . « ندب » : دعوت نمودن .